Ελένη Ελευθερίου

( Κλασικό Μπαλέτο- Θεωρία Κλασικού- Ρεπερτόριο)

Η Ελένη Ελευθερίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόναχο της Γερμανίας. Εκεί φοίτησε έως τα 20 ετή της ,στη σχολή “Rollef-King” απ’ όπου πήρε και το δίπλωμα της, ως χορεύτρια επί σκηνής. Είναι Διπλωματούχος Καθηγήτρια Χορού, απόφοιτος της ‘’Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού Νίκης Κοντοξάκη’’. Κατέχει δίπλωμα δασκάλας στους Latin-Ballroom χορούς(international style) και είναι απόφοιτος της  Greek Athletic & Fitness Training Shool(Grafts).

Η ίδια παραμένει εξαιρετικά δραστήρια στο χώρο της, παρακολουθώντας σεμινάρια και επιμορφώσεις .Ενδεικτικά αναφέρονται :

Σεμινάριο μουσικοκινητικής αγωγής , σύστημα  Carl -Orff με την καθηγήτρια Λίλη Αρζιμάνογλου Μάντζαρη.

– Σεμινάριο μουσικής-ρυθμικής και κινητικής αγωγής Jack Dalcross.   

– Σεμινάριο κλασικού χορού με τον Sergei Viculor (χορογράφος και σολίστ στο Kirov Ballet theatre).

– Σεμινάριο κλασικού ρεπερτορίου με την Milica Bijelie.

– Σεμιναριο σύγχρονου χορού με την Yvonne Madafounic Stadler .

Από το 2005 διατηρεί δική της Ερασιτεχνική σχολή χορού, αναγνωρισμένη από το Υπουργείο Πολιτισμού, στην Αλεξανδρούπολη, στην οποία διδάσκει κ χορογραφεί. Όλα αυτά τα χρόνια η παρουσία της Σχολής της στα πολιτιστικά δρώμενα είναι έντονη. Με παραστάσεις και συμμετοχές στα πολιτιστικά γεγονότα της πόλης καθώς και την προετοιμασία των μαθητών και μαθητριών της σχολής της για την συμμετοχή τους σε εθνικούς διαγωνισμούς στους οποίους διακρίθηκαν με πολλές βραβεύσεις και υποτροφίες σε Ευρώπη και Αμερική.

Χριστίνα Παναγή

( Κλασικό Μπαλέτο- Θεωρία Κλασικού- Ρεπερτόριο)

Η Παναγή Χριστίνα γεννήθηκε κ μεγάλωσε στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα στο χορό σε ηλικία  5 ετών. Όταν ενηλικιώθηκε, μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη ,όπου παρακολούθησε τα τμήματα του φυτωρίου στην επαγγελματική σχολή της κ.Καφαντάρη. Αργότερα, ταξίδεψε στην Αθήνα όπου παρακολούθησε μαθήματα στην σχολή χορού του κ. Γιάννη Μέτση. Σπούδασε στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού  ‘’Ραλλού Μάνου’’ πλάι σε  αξιόλογους καθηγητές, απ’ όπου και αποφοίτησε με Δίπλωμα καθηγήτριας χορού κ χορογράφου.  Έχει μαθητεύσει δίπλα στην κ.Ολυμπία Γελοδάρη για 3 έτη. Η ίδια παραμένει εξαιρετικά δραστήρια στο χώρο της παρακολουθώντας  σεμινάρια και επιμορφώσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται:

-The School at Jacob’s Pillow/The Modern Dance Master Class(Milton Myers)-The Jazz Dance(Chet Walker)

-Σεμινάριο Κλασσικού Μπαλέτου με την Milica Bijelic

-Συμμετοχή στην 1η Παγκόσμια Πλατφόρμα Σύγχρονου Χορού στα Χανιά Κρήτης κ.α.

Από το 2005 διατηρεί δική της Ερασιτεχνική σχολή χορού, αναγνωρισμένη από το Υπουργείο Πολιτισμού, στην Αλεξανδρούπολη, στην οποία διδάσκει κ χορογραφεί. Όλα αυτά τα χρόνια η παρουσία της Σχολής της στα πολιτιστικά δρώμενα είναι έντονη. Με παραστάσεις και συμμετοχές στα πολιτιστικά γεγονότα της πόλης καθώς και την προετοιμασία των μαθητών και μαθητριών της σχολής της για την συμμετοχή τους σε εθνικούς διαγωνισμούς στους οποίους διακρίθηκαν με πολλές βραβεύσεις και υποτροφίες σε Ευρώπη και Αμερική.

Δημήτρης Ράπτης

( Σύγχρονος Χορός Θεωρία Σύγχρονου,Χορογραφία)

Χορογράφος / Κινησιολόγος / Performer

  Ο Δημήτρης Ράπτης αποφοίτησε την επαγγελματική σχολή χορού του Δήμου Θεσσαλονίκης το 2010. Την ίδια περίοδο έγινε μέλος της ομάδας σωματικού θεάτρου και ερευνητικής κίνησης Ars Moriendi μελετώντας το σύστημα Θοδωρής Τερζόπουλος. Στην μετέπειτα πορεία του εκπαιδεύτηκε από γνωστούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες του χορού και ερευνητικής κίνησης, όπως:

German Jauregui (Ultima Vez), David Zambrano, John Britton, Baris Michi, Ulay ,Δάφνης Κόκκινος(Pina Bausch),αλλά και άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες στο είδος.

Ίδρυσε την επαγγελματική ομάδα χορού, ερευνητικής κίνησης και σωματικού θεάτρου “Σώμα Ως” όπου και συνεργάστηκε με μεγάλους κρατικούς και δημόσιους φορείς όπως Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 9η Βυζαντινή εφορία , Φεστιβάλ Δημητρίων, κ.α. αλλά και με καλλιτέχνες διαφορετικών τεχνών (εικαστικοί ,ποιητές, λογοτέχνες, μουσικοί κ.α) για την δημιουργία τόσο των έργων τους όσο και της προσωπικής του έμπνευσης μέσα από αυτά.

Συνεργάστηκε με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης τέχνης σε τμήματα προσχολικής αγωγής, παιδικό, εφηβικό και ενηλίκων αλλά και τμήματα Γονέας-παιδί με κύριο μέλημα του την έρευνα και συσχέτιση της κίνησης/χορού με τις εικαστικές τέχνες και τα έργα τέχνης του Μουσείου ενώ παράλληλα εργάζεται ως εκπαιδευτής σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς όπως Ι.Ε.Κ και σχολές χορού στην ειδικότητα σύγχρονος χορός, χορογραφία, κλασικό μπαλέτο (ρώσικο σύστημα) και Contact Improvisation.

Ως χορευτής συμμετείχε σε γνωστές παραγωγές όπως

Maurice Bejart “Bolero”, όπερα “La Traviata”, όπερα “AIDA”,όπερα “Σαμψών και Δαλιδά”,σε παραγωγές του Μέγαρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, και του Κ.Θ.Β.Ε ,στο Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών για τα έργα Toulouse Lautrec, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης κ.α.

Σε διαγωνισμό του ISTD((International Society of Typographic Designers-Αγγλία) ένα προτζεκτ της Νταίζυ Σερδάρη, συμμετέχοντας ως σκηνοθέτης, χορογράφος και σκηνογράφος κέρδισαν το 1ο βραβείο.   

     

Βίκυ Αγγελίδου

( Σύγχρονος χορός- Θεωρία Σύγχρονου-Παιδαγωγική Ψυχολογία)

Η Βίκυ Αγγελίδου είναι χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια χορού. Έχει σπουδάσει Ψυχολογία στο ΑΠΘ και Χορό στην ΑΕΣΧ Α. Καφαντάρη και έχει τελειώσει τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο Fontys, του Tilburg της Ολλανδίας, στο αντικείμενο Performing Public Space. Τα τελευταία χρόνια εκπαιδεύεται στις τεχνικές Passing Through και Flying Low με τον David Zambrano. Βασική εκπαίδευση στις τεχνικές του έλαβε από την συμμετοχή της στα μηνιαία εντατικά σεμινάριά του στην Κατάνια (PTO) και στην Κέρκυρα (EXIN). Έχει χορέψει με τον David Zambrano και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στο Σύγχρονο Θέατρο (Αθήνα, 2015) και στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας (2018). Συνδιοργάνωσε το Passing through Residency στην Μπρατισλάβα και συνδημιούργησε την παράσταση “11 ways to make soup” (Studio 12, Bratislava, Slovakia, 2018).

Κύριο ενδιαφέρον της στην δημιουργία είναι η ανάδειξη της κοινωνικής πραγματικότητας και η δημιουργία πλαισίων συνάντησης διαφορετικών κοινωνικών ομάδων, μέσω της τέχνης του χορού. Στα πλαίσια του μεταπτυχιακού ασχολήθηκε με τις κοινωνικές προεκτάσεις του Σύγχρονου χορού και την εφαρμογή του στον Δημόσιο Χώρο. Δημιούργησε την διαδραστική παράσταση Move the Public Space η οποία ταξίδεψε σε Δημόσιους Χώρους της Θεσσαλονίκης, των Βρυξελλών, του Τίλμπουρχ και του Άιντχόβεν. Συνδημιούργησε την παράσταση Hear me to See you, που αφορά την τυφλότητα, που παρουσιάστηκε στο Studio 29A (Θεσσαλονίκη), στο Mariengaarden και στο Ateliers (Tilburg, Netherlands), στο Dwarsdriewer performing arts festival (Kiel, Germany) και στο Dance Days festival (Χανιά). Συνδημιούργησε την παράσταση ΧΑΠΙNESS, που παρουσιάστηκε στο Studio 29A, (Θεσσαλονίκη). Χορογράφησε το video dance SKOURIES (2015), που αφορά την οικολογική καταστροφή που συντελείται στην Βόρεια Χαλκιδική, που παρουσιάστηκε στο 5ο Athens Video Dance Project (Αθήνα), στο Φεστιβάλ Δημήτρια (Θεσσαλονίκη), στο Freedom of Expression (Αθήνα) και στο φεστιβάλ 10th edition of voices from the waters International film festival (Ινδία).

Συνδιοργανώνει το Closed Eyes Festival (Τίλμπουρχ, Ολλανδία) και το Pocket Dance Festival (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα).

Σοφία Καρκατσέλη

(Μουσική- Συνοδεία Πιάνου)

Η Σοφία Καρκατσέλη γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1991. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την κλασική μουσική και τον κλασικό χορό. Αποφοίτησε από τη Σύγχρονη Μουσική Σχολή Ελένη Ξυγαλά, με πτυχίο Αρμονίας το 2007 και πτυχίο Πιάνου το 2008. Σπούδασε ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, απ΄όπου πήρε πτυχίο το 2014. Παράλληλα συνέχισε να ασχολείται με τον χορό και τη μουσική και ήρθε σε επαφή με το σωματικό θέατρο και την performance. Από το 2013-2015 έζησε στην Ιταλία, όπου υπήρξε μέλος της ομάδας contact improvisation Trieste και συμμετείχε ως πιανίστρια σε μια νεοσύστατη ομάδα θεάτρου δρόμου. Επίσης, ασχολήθηκε με την εμψύχωση, μέσω της σωματικής έκφρασης και της μουσικής, μιας ομάδας ανθρώπων με ψυχικές διαταραχές. Όταν γύρισε στην Ελλάδα, πήρε μέρος σε κάποιες παραστάσεις χοροθεάτρου στη Θεσσαλονίκη, ως χορεύτρια, μεταξύ των οποίων ο Φάουστ του Γκαίτε, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, στο Μέγαρο Μουσικής. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 2016, όπου άρχισε να δουλεύει ως ψυχολόγος με εφήβους στο φάσμα του αυτισμού και ως δασκάλα πιάνου και θεωρίας της μουσικής στο ωδείο Όπερα. Εκείνη την περίοδο, συμμετείχε ως πιανίστρια στην performance Πικ Νικ [the urban version], του Κωνσταντίνου Ντέλλα, στη στοά Αρσακείου στην Αθήνα. Αύτη τη στιγμή ζει στην Κομοτηνή, όπου εργάζεται ως ψυχολόγος στον σύλλογο ατόμων με κινητικά προβλήματα και φίλων ΠΕΡΠΑΤΩ. Παράλληλα, βρίσκεται στο 4ο έτος της εκπαίδευσης “Core Energetics”, μιας ολιστικής θεραπευτικής και εξελικτικής διαδικασίας, που συνδυάζει την εργασία με το σώμα, την ψυχοθεραπεία και την πνευματική αφύπνιση. Παίζει ακορντεόν, γράφει μουσική και τραγουδά.